Yıl: 2010 Konusu: Yasuri Shichika ve ablası Yasuri Nanami beraber dış dünyayla
bağlantısı kesilmiş bir adada babaları tarafından büyütülmüşlerdir. Babaları
Kyotoryuu adlı kılıç kullanılmayan bir kılıç tekniği olan Japonya'da en güçlü
ve en korkulan teknik olarak bilinen 6. Nesil Kyotoryuu lideridir. Bildiği her şeyi
oğluna öğretir. Babaları ölünce doğal olarak Kyotoryuu 7. Nesil lideri Shichika
olur. Onlar adadaki yaşamlarına devam ederlerken bir gün Togame adlı bir kız
adaya gelir. Togame shogun adına çalışan bir stratejisttir. Amacı Shikizaki
Kiki'nin yaptığı, efsaneye göre hepsine sahip olanın dünyaya hükmedeceği 12
kılıcı shogun için toplamaktır. Bunun için de Kyoutouryuu'nun 6. başından, yani
Shichika'nın babasından yardım istemek için adaya gelir. ama 6. lider öldüğü için
Togame Shichika'dan yardım ister. Bu amacı uğrunda daha önceden çalıştığı hemen hemen herkes,
kılıçların zehrine kapılıp ona ihanet ettiği için; ona ihanet etmeyecek tek
kişinin ona olan aşkı uğrunda savaşacak birisi olduğunu düşünmüştür ve bu
sebeple Shichika’yı kendisine aşık edip kılıçları toplamaya ikna etmeye
çalışır. İlk başta böyle bir plan aşırı saçma dursa da, tuhaf bir şekilde işe
yarar ve Shichika, Togame’ye aşık olup onun için savaşmaya karar verir ve ikili
tarihin akışını değiştirecek bir maceraya çıkar.
Animenin türlerine
bakacak olursak birçoğu zayıf kalıyor aslında. Mesela romantizm türü bir ana
türden daha çok yan tür gibi hissettiriyor. Animede bulunuyor, ancak
Shichika’nın duygusuz kişiliği yüzünden animenin ilk yarısında hemen hemen hiç
hissedilmiyor. Son bölümlere doğru romantizmin yoğunluğu artsa da ana tür
olarak nitelendirilebilecek kadar yeterli değil. Dövüş sanatları ve aksiyon
kısımları da zayıf kalmış. Animede en fazla öne çıkan tür ise macera. Diğer
macera animeleri ile kıyasladığımızda o da zayıf kalıyor ama bol olaylı olmasa da
sanırım yolculukları sayesinde macera türü daha çok yansıtılmış diyebiliriz. Bunlar
animeyi kötü yapmıyor ama çok fazla yükselmenize de yardımcı olmuyor. Aslında
bakarsanız Katanagatari daha çok bir diyalog animesi. Bu animede bol bol olay
değil, bol bol konuşma var. Her ne kadar macera, aksiyon, romantizm zayıf kalsa
da animenin ana yapıtaşı olan diyaloglar çok iyi. Hemen hemen hepsi oldukça
doğal hissettiriyor. Arada bazı süslü diyaloglar olsa da onlar da kesinlikle
kötü değil.
Çizim tarzı normal çizimlere
göre farklı ama kötü değil bence, izlerken batmamıştı benim gözüme. Bölüm süresi
de normale göre uzun baya - 50 dk, bu yüzden 12 bölüm 24 bölüm gibi geliyor ama
bu sorun olmamıştı benim için. Kısaca farklı bir deneyimdi bu animeyi izlemek
^^
Aksiyonu az, diyaloğu
bol bir anime arıyorsanız bu sizin için olabilir ^^
Yıl: 2012 Konusu: Hikaye 1998 yılında geçmektedir fakat 1972 yılında yaşanan
olaylara dayanmaktadır. 1972 yılında, küçük bir kasaba olan Yomiyama'da, Kuzey Yomiyama Orta Okulu’nun 3-3 sınıfının başarılı ve sevilen
öğrencisi Misaki hayatını kaybeder. Tüm öğrenciler ve öğretmenler bu ani ölümle
şoka uğrar fakat öğrencilerden birisi “Misaki ölmedi, bakın işte orada” deyince
tüm sınıf, hatta öğretmenler bile Misaki sanki yaşıyormuş gibi davranmaya
başlarlar ve hayatlarına böyle devam ederler. Misaki’nin sırası sanki kendisi
gerçekten orada oturuyormuş gibi boş bırakılır ve hatta mezuniyet törenine bile
sırası götürülür. Buraya kadar her şey garip olsa da sıra dışı bir şey yoktur.
Fakat mezuniyet fotoğrafı çekildiğinde herkes şok olur, çünkü merhum Misaki de fotoğrafta
görülebilmektedir. Ölü gibi bembeyazdır, fakat yine de fotoğraftadır ve
gülmektedir.
1998 yılında ise asıl hikâyemiz başlıyor. 15 Yaşındaki
Koichi Sakakibara, babasının Hindistan’daki işi nedeniyle büyükanne ve
büyükbabasının yanına, Yomiyama kasabasına taşınır. Koichi, Kuzey Yomiyama Orta
Okulu’nun 3-3 sınıfında okuyacaktır fakat ciğerlerinde yaşadığı “Pnömotoraks”
(ciğerlerin hava kaçırması) adlı rahatsızlığı nedeniyle ilk birkaç hafta okula
gidememiştir. Hastanedeyken okuyacağı sınıfından üç arkadaşı onu ziyaret eder
fakat davranışları biraz tuhaftır. Gecesinde ise hastanede okulunun
üniformasını giyen ve adının Misaki Mei olduğunu öğrendiği, sol gözünde göz
bandı olan gizemli bir kız ile tanışır. Çok geçmeden Koichi okula başlar ve
Misaki ile aynı sınıfta olduğunu görür, fakat ortada garip bir
durum vardır. Herkes biraz tuhaf davranmaktadır ve tüm sınıf Misaki’yi
görmezden gelmekte, sanki yokmuş gibi davranmaktadır. Ayrıca ortada 3-3
sınıfının lanetli olduğu hakkında bir söylenti vardır. Koichi bu söylentilerin
üstüne gider fakat sınıftan kimse ona tam olarak ne olduğunu söylemez. Tek
bildiği lanetin 1972 yılında yaşanan olaylarla bir ilgisi vardır. Çok geçmeden
ilk kurban verildiğinde Koichi her şeyi öğrenir fakat artık çok geçtir. Çünkü
lanet başlamıştır.
Another bana göre türünün
en iyilerinden. Korku bence çok fazla değil ama gerçekten gizemin ve gerilimin
dorukta olduğu bir anime. 3-3 sınıfının öğrencilerinin teker teker ölmeye başlaması, daha
doğrusu garip kazalara kurban gitmesi, Koichi’nin arkadaşları ile lanete karşı
çare bulmaya çalışması derken kendinizi kaptırıveriyorsunuz. İzlediğiniz her
bölümden sonra diğer bölümü hemen izlemek istiyorsunuz, yani bölüm sonları
merak uyandırıcı, seyirciyi kendisine çekiyor. Anime genel olarak iyi ve
gerilimi sonuna kadar yaşatıyor. Animede Son Durak filmlerindeki
gibi bir havanın yaratılması harika olmuş. Ömür boyu unutamayacağınız sahneler
var ^^
Gerçekten sıkılmadan,
merak ederek bir oturuşta bitirebileceğiniz bir anime. Bölüm sayısının az olmasıyla
da kıvamı iyi tutulmuş.
Buraya izlediğim animeleri sıralıyorum. Yenileri izlediğimde
güncellenecek. İsimlerinin üstüne basarak kısa tanıtımlarının ve biraz da benim
yorumumun olduğu linklere ulaşabilirsiniz. Bazı sitelerin anlatımlarından beğendiğim
şekilde örnekler alarak yazdım (kaynakları da verdim) ve düzenlemesini yaptım
kendi yorumumu da katarak.
İlk önce anime türlerine bu linkten göz atabilirsiniz isterseniz.
Konusu: Amano Yukiteru (Yuki), asosyal, çevresi ile iletişim
kuramayan, tüm gününü cep telefonundan günlük yazmakla ve hayali arkadaşlarıyla
konuşmakla geçiren biridir. Bir sabah uyanır ve cep telefonunda gün içerisinde
olacak her şey tek tek yazmaktadır. Telefonunda yazan olaylar gerçekleştikçe
Yuki daha da şaşırır. Sonra anlar ki aslında bu hayali arkadaşı gerçektir
vebu arkadaşı aslında zaman tanrısı
Deus’dur. Deus, Yuki’yi bir yarışmaya dahil eder. Yuki kendisi gibi 11 kişinin
daha olduğunu öğrenir ve ölümüne bir yarış başlar. Bu 12 kişiden sadece biri
sağ kurtulacak ve kazanan kişi yeni zaman tanrısı olacaktır. Her yarışmacıda Yuki gibi bir telefon olduğu gibi, her
telefonun da kendine göre avantaj/dezavantajları var. İşte animeyi ilginç kılan
noktalar bunlar. Kiminin telefonu etrafında ne olup biteceğini anlatırken,
kiminin telefonu gelecekte nasıl kaçabileceğini anlatıyor. Böyle ufak detaylar,
birbirlerini tanımamaları, kör noktalar ve akıl oyunları derken anime alıyor
başını gidiyor. Hamleler ve karşı hamleler yaparak bu geleceği gören şahıslar
birbirlerini nasıl öldürecekler? Yuno Gasai ise animenin belki de en karanlık geçmişine
sahip, en gizemli ve kesinlikle en psikopat ve en kıskanç karakteridir.
Yuki’nin sınıf arkadaşlarından biri olan Yuno da günlük sahiplerinden biridir
ve Yuki’ye aşıktır. Onu korumak için her şeyi yapar. Bu yarışmadan Yuki ile
beraber sağ çıkmak istemektedir. Ama yarışmadan sadece 1 kişinin sağ çıkacağını
unutmayalım.
Mirai Nikki’nin son
derece akıcı, şaşırtıcı, ilginç ve kırılma noktaları ile sizleri bolca
şaşırtmayı başaran sıra dışı bir konusu var. Barındırdığı zekâ dolu içeriği ile
bir adım sonra ne olacak kestiremiyorsunuz. Bol aksiyonuyla, içindeki gizemler
ile birlikte oldukça kaliteli ve sürükleyici bir hal alıyor. Animenin
içerisindeki gizeme Gasai Yuno karakterinin büyük bir katkısı var. İnsanı her
an şaşırtabilen ve korkutabilen karakterimiz Gasai Yuno animeye çok ayrı bir hava
katıyor, o olmasa eksik olur diyeceğiniz bir karakter. Yuno, animenin belki de
en karanlık geçmişine sahip, en gizemli ve kesinlikle en psikopat ve en kıskanç
karakteri. Yarışmacıların her biri aslında çok acı şeyler yaşamış insanlar.
Yani hepsi zamanda geri gidip hayatlarındaki bir anı değiştirmek isteyen, bu
yüzden yeni zaman tanrısı olmak isteyen insanlar. Gerçekten karanlık bir anime.
İçerisinde bolca ölüm, dövüş, kan ve vahşet var.
Ayrıca animenin içinde
değişik bir zaman kavramı işlenmiş. Paralel evren kavramına oldukça fazla yer
verilmiş.
Kestirelemeyen olay
örgüsü, akıl oyunları ile sıkılmadan izleyebileceğiniz bir aksiyon ve garip bir
aşk hikayesi. Trajedi, aşk ve tutku! Her birini kemiklerinize kadar
hissedeceğiniz bir anime.
Konusu: Dünya'yı yukarıdan izleyen Shinigami'lerin, yani ölüm
tanrıları ya da azrail de diyebiliriz, “Ölüm Defterleri” vardır, Shinigami'lerin
görevi, insanların vakti dolduğunda isimlerini “Ölüm Defteri”ne yazmaktır, böylelikle
ismi deftere yazılan kişi ölür, bunun saati, ölüm şekli, yeri gibi detaylar
deftere yazılarak ayarlanabilir şekildedir. Bir gün, Shinigami'lerden biri olan
Ryuk, monoton ve sıkıcı hayatından çok sıkılır ve heyecanlı olacağını düşündüğü
için defterini yer yüzüne kasten düşürür. Üniversite giriş sınavlarına hazırlanan bir lise son sınıf
öğrencisi olan Yagami Light, Japonya'nın belki de en yetenekli ve zeki
öğrencisidir, buna rağmen, yaşadığı dünya ona zevk vermemektedir. Her gün gittikçe
artan suç oranları ve adalet sisteminin çökmüşlüğü, onun için bu dünyayı daha
da anlamsız ve çürümüş kılmaktadır. Bu yüzden de, hiç bir şeyde anlam
görmemektedir. Light, bir gün ders sırasında bir defterin gökten düştüğünü
görür. Okul çıkışı elinde olmadan defterin düştüğü yere yönelir. Defterin
üstünde "Death Note" yazmaktadır. Defteri yerden alıp incelediğinde
hiç de inanacağı şeylerle karşılaşmaz, bu yüzden buna inanmaz ve hatta defteri
bulduğu yerde bırakmayı düşünür. Ama yine de içinden gelen sese karşı koyamayan
Light, defteri de beraberinde götürür. Defterin gerçekliğini test ettiğinde
insanların öldüğünü kendi gözleriyle görünce dehşete kapılır. Defterin
gerçekliği karşısında şaşkına dönen Light, kendi ideal dünyasını yaratmak için
suçlulara yönelecektir başta. Ama her şey o kadar kolay ve basit olmayacak, hırsı
yüzünden peşpeşe sık sık ölümler gerçekleştirince polisin dikkatinden
kaçmayacaktır! ve fark edildiğinde, peşine dünyanın en iyi dedektifi olan süper
zeka L'i görevlendireceklerdir. L'in ne adını biliyorlar ne yüzünü görmüşler.
Bu noktadan sonra başlayan akıl oyunları ve psikolojik savaş ise inanılmaz. Böylelikle
ikisi arasında bir savaş başlar. Kimliği ilk deşifre olan kaybedecektir.
Death Note, heyecan ve
beyin fırtınası yaratan iki süper zekanın muhteşem savaşını ve adalet sistemini
anlatan çok güzel bir seri. Konusu ve akışı çok sağlam. Benim bilinçli olarak izlediğim
ilk anime olduğu için de yeri ayrıdır. Genel olarak herkes Death Note'la başlar
zaten anime izlemeye, yani en azından eskiden öyleydi. Şimdi illa herkesin ilk
animesi olmasa da tüm anime izleyenlerin mutlaka izlemiş olduğu, ve yeni anime
izleyecek olanlara da herkesin mutlaka önerdiği bir seridir. Hatta animelerle
alakası olmayanların bile izlemiş olduğu bir seridir. Eğer hiç anime
izlemediyseniz bile Death Note’un etkisinden uzun süre çıkamayıp tekrar tekrar
izlemek isteyeceksiniz. Death Note, belki de
insanların anime önyargılarını kırıp bu uçsuz bucaksız dünyayla tanışmalarını
sağlayan bir seri. Büyüleyici kurgusu ve mükemmel çizimleriyle dünyanın her
yerinden milyonlarca hayrana sahip. Özellikle akla hayale gelemeyecek “dâhice”
kurgusu ile adından epey söz ettirmiş bir anime. Ne zaman ne olacak veya
olaylar nasıl gelişecek kestirmeniz çok güç. Her şey o kadar detaylı düşünülmüş
ki aklınıza gelebilecek her sorunun cevabını izledikçe alıyorsunuz. Light’nun
yakalanmamak ve kendine misyon edindiği bu yola devam edebilmek için yaptığı
planlar, L’in ise Light’nun attığı her adımı mükemmel analiz etmesi ve Kira’yı
yakalamak için yaptığı planlar... İkisi de bir hatta birkaç adım öteyi görerek
inanılmaz zekice ilerliyor ve siz sadece şaşkınlık, heyecan ve gerginlik içinde
izliyorsunuz. Death Note, genel
olarak bu iki karakter üzerinden ilerlese de zamanla işler değişiyor, bazı
karakterler çıkıyor, yeni karakterler giriyor. Ama bu kafa karıştırıcı bir şekilde
olmuyor merak etmeyin. Seriyi konusu dışında
ele alacak olursak görüntü ve sahneler mükemmel yapılmış, Müzikleri de çok iyi.
Kısacası her şeyiyle kaliteli bir yapım. Sonlara doğru biraz bozsa da her şeye
rağmen kesinlikle izlenmesi gereken bir anime diye düşünüyorum. Spoiler
vermemek için burada bitiriyorum ^^
Kodomo: Küçük yaşta çocuklar için yapılmış anime serileridir.
Çizimleri çok
çocuksu olabilir bununla birlikte hikayeleri de çocukların
anlayabileceği sadeliktedir.
Chibi: Bunlar ya küçük çocuklar için yapılmıştır ya da komedi
unsurudur. Diğer türlere göre bu türde yapılmış pek anime veya manga yoktur.
Genelde tv serilerinde bölümün sonunda çıkarlar, ya da normal animelerin
special bölümlerinde kullanırlar, karakterleri daha sevimli şekilde sunarlar,
bu bazı (özellikle de sert) karakterler için farklı bir bakış açısı oluşturur.
Shounen: Kelime anlamı genç erkek demektir. Genellikle genç
erkekler, delikanlılar için hazırlanan animelerdir. Yaş grubu +13 yaş olan erkeklere
hitap eder. Çoğunlukla ana karakterleri erkeklerdir. İçinde macera, dövüş,
savaş, kan vardır. Komedi türünde de yapılabilir. Dünya üzerinde yayınlanan
animelerin çoğu bu anime türünde olurlar. Yaşı daha büyük olanlar da izler, hem
kadın hem erkek. Kısaca herkes.
Örnekler: Naruto, One
Piece, Dragon Ball, Bleach, Death Note, Inuyasha, Yu-Gi-Oh!, Tengen Toppa
Gurren-Lagann, Great Teacher Onizuka, FullMetal Alchemist, vs...
Shoujo: Kelime anlamı genç kız demektir. 10-18 yaşları
arasındaki kız çocuklarına veya genç kızlara hitap eden animelerdir. Temel
olarak romantik olaylar ve duygusal temaları içerir ama gene içerisinde savaş,
büyü gibi öğeler de olabilir. Genellikle baş karakteri bir kız/kızlardır.
Örnekler: Sailor Moon,
Kaichou wa Maid-sama, Gekkan Shoujo Nozaki-kun, Tonari no Kaibutsu-kun, Kimi ni
Todoke, Ouran Koukou Host Club vs...
Seinen: Kelime anlamı yetişkin erkek demektir. +18 yaş ve üzeri
(genelde 18-40 yaş arası) erkekler için hazırlanmış olan anime/mangalardır.
Vahşet, kanlı sahneler, savaş, cinsellik, çıplaklık, erotizm içerir, açıkca
sergilenebilir, kısıtlama gereği duymadan.
Josei: Kelime anlamı yetişkin kadın demektir. +17 yaş ve üzeridir.
Genellikle gündelik yaşamla alakalı, baş karakterleri olan bayanların etrafında
dönen hikayelere sahiptir. Romantizm, kadın erkek ilişkileri anlatılır. Dram, cinsellik,
romantizm içerir. Seinen in kadın versiyonu da denebilir.
Tabii ki tür olarak,
bir Shounen içinde aksiyon ya da komedi elementleri olmaması beklenemez. Ya da
bir Seinen olan Code Geass, macera, dram dışında Mecha (dev robotlar)
barındırmaktadır. Shoujo olan Sailor Moon ve Card Captor Sakura animeleri,
komedi ve romantizm yanında, alt tür olan Magical Girl'ü (büyü gücüne sahip
kızlar) de kapsayabilir.
Mecha: Dev robotların içine girilerek ve onların yönetimiyle
yapılan savaşlar bulunmaktadır. Özellikle oyuncak sektörü ile yakından
ilgilidir. Robot boyutları animeye göre
değişir. Bazıları normal apartman boyutunda olabilirken bazıları çok daha büyük
boyutlara erişebilir.
Ecchi: Çıplaklık ve erotizme sahip sahneler bulunur. Ancak cinsel
ilişki içermez. Gereğinden büyük göğüsler, iç çamaşırların görünmesi,
göğüslerin tutulması veya bir erkek karakterin suratına dayatılması, erkek
karakterlerin burnundan kan fışkırması olayı ve bunun gibi erotik çağrışımların
olduğu durumları barındırmaktadır. Macera içeren bir Shounen (Dragon Ball) ve
Seinen (Code Geass) içinde de olabileceği gibi, komedi ve erotizm dozu yüksek
+16 olanları da bulunmaktadır (Golden Boy). Kısaca her animede görülebilir bir
tür aslında.
Hentai: Yoğun miktarda cinsellik unsurları içerir. Yetişkin
animeleri olarak da geçer. Cinsel ilişki içerir. Kelime anlamı
"sapık", "sapıkça şeyler yapan"dır. Pornografik olan
animelere denir. Kesinlikle +18 (bazı durumlarda +21) olan animelerdir.
Harem: Erotizm çağrışımı yapsa da genellikle bir erkek karakter
etrafında bulunan çok sayıda kız karakter anlamında kullanılır. Tek bir erkek
karakter etrafındaki çok sayıdaki kadın karakter ile etkileşim halindedir. Kızlardan
birinin/bazılarının aşık olması ve erkeğin de karar vermesi anlatılabilir.
Harem animeler genelde Ecchi türüyle birleşebilir. Tam tersi de bulunmaktadır.
Yani tek kız ve çok erkek durumu da görülebilir.
Örnekler:
(Tek erkek - Çok kadın)
Kanon, Clannad vs
(Tek kadın - Çok
Erkek) Ouran Koukou Host Club, Fruits Basket vs...
Yaoi: Erkek erkeğe aşkı ve yoğun ilişkiyi içeren tür. Gay
ilişki içerir.
Yuri: Kız kıza aşkı ve yoğun ilişkiyi içeren tür. Lezbiyen
ilişki içerir.
Bugün benim çok farklı ve marjinal bulduğum ve çok sevdiğim,
kaliteli gruplardan biri olan Gevende grubundan bahsetmek istiyorum. Aslında bu yazıyı çok uzun zaman önce hazırlamıştım ama
paylaşmaya kıyamadım bi türlü, çünkü Gevende gibi özel grupları herkesle paylaşmayı
sevmem pek, ama bi hevesle paylaşma kararı aldım, umarım pişman olmam ^o^;;
Gevende'nin bütün albümleri ve şarkıları birer başyapıt,
hepsinin tane tane dinlenmesini öneririm. Düşük tempodan, orta tempoya, yüksek
tempoya her türlü havaya sahip şarkıları var. Tabii kendilerine has bir şekilde
çalıyorlar ^^
Ama bütün albümleri ve şarkıları yazamayacağım için, illa
bir öneri yapmak zorunda olsam bu kesinlikle "Sen Balık Değilsin ki"
albümü olurdu. Örnek olarak da bu albümden en bi sevdiğim Gevende şarkılarından
biri olan "Esinti" şarkısını alalım.
Şimdi, başlangıç olarak "Esinti" şarkısını bi
dinlemenizi rica ediyorum.
Hadi bir de bonus olarak "Refik" dinleyelim.
Şarkıları bi dinleyin, daha sonra size bununla ilgili bir sorum olacak.
Evet. Ben mesela ilk başta kürtçe falan sanmıştım, çünkü Gevende
kürtçede düğün çalgıcısı anlamına geliyormuş -zaten bazı şarkılarında da öyle
bir düğün şarkısı havası var :D-, ben de hiç kürtçe, zazaca bilmeyen biri
olarak sandım ki şarkılar da kürtçe, ama öyle olmadığını fark ettim, ve kürtçe
bilen birine sorduğumda da doğrulamış oldum. Tabii daha sonra röportajlarını
izlediğimde de kendi ağızlarından duymuş oldum şarkılardaki sözlerin hiçbir
dilde olmadığını. Bu Glossolalia denilen bir teknik - anlaşılmaz sesler veya sözler;
bilinmeyen veya hayali bir dilde konuşma demek.
Siz de farklı dillerde şarkılar dinlerken doğal olarak sözlerini
anlamıyorsunuz, değil mi? Sanki bir anlamı olmayan sözler, uydurma bir dil gibi
geliyor. Hatta anlamadığınız dilde dinlediğiniz şarkıları söylerken kendinizce
kafanızdan sözler uyduruyorsunuz ve kendinizce yeni bir dil yaratıyorsunuz siz
de :D
Gevende de aynı şekilde hissetmiş tabii herkes gibi. Farklı
dillerde müzikler dinlerken sanki sözzüz ama bir sözü olan, olmayan bir yerin
dili gibi hissetmişler hep, bu da onları kendi müziklerinde böyle bir şeye yöneltmiş
bu şekilde.
Bazı kişiler Gevende'nin şarkılarındaki sözlerin anlamı olduğunu
düşünüyor, yani kendileri bir dil yaratmış diye düşünenler var. Şarkıların sözleri
öyle uyumlu ki, sanki olmayan bir dilde değil gibi, uydurma kelimeler değil
gibi hissettiriyor. Sözlerin nasıl bu kadar uyum içinde bir araya geldiği, böyle
bir şeyin gerçek olamayacak kadar iyi olması konusunda birçok yorum var. Benim
de dikkatimi çekti aslında, sanki bazı kelimeler tekrarlanıyor gibi. Aynı ya da
benzer kelimeler denk geliyordur arada sırada ama kendi ağızlarıyla söylediklerine
göre sözlerin bir anlamı yok gerçekten de. Ayrıca başka bir şey daha dikkatimi çekti,
canlı performanslarda birçok yerde kelimeleri biraz farklı söylediklerini fark
ettim, yani bu da gerçekten sözlerin uydurma olduğunu doğruluyor bence.
Aslında Glossolalia’nın tam olarak ne olduğuna dair bazı
anlaşmazlıklar varmış.
Glossolalia’nın bazen konuşmacının bilmediği bir dil olduğu
düşünülmektedir, ancak kaydedilen bircok durum bilinen herhangi bir dil olarak
anlaşılmazdır. Alternatif olarak, bazıları glossolalia’yı bilinmeyen, manevi
bir dil olarak yorumlarken, diğerleri bunun sadece saçma olduğunu düşünür.
Aranızda sırf sözlerin bir anlamı yok diye beğenmeyen ve saçma
bulanlar da olabilir. "Niye böyle bir şey yapmışlar, saçma yani, neden ki?!"
diyenler olabilir. Böyle düşünenlere söylemek istediğim şey: "çünkü müziğin dili yoktur" ^^
Ayrıca kırmızı çizgilerin dışına çıkabilenleri çok severim
ben ^^
Bana göre Gevende'nin müziği çok özgün ve farklı, mantıklı
da aynı zamanda. Bu şekilde şarkıyı dinleyen kişi kendi hikayesine göre algılar
sözleri, ya da o an ki ruh haline göre sözlerin anlamı şekillenebilir, çok yönlü
sözleri var işte ne güzel ^^
Tabii türkçe sözlere sahip olan birkaç şarkıları da var.
Hepsini saymayacağım şimdi ama bi örnek verecek olursam "Sanki" ve "Ağlaya
Ağlaya" türkçe sözlere sahip mesela. Bir de "Nayu" diye bir şarkıları
var, sözlerinin tersten okunduğu bir şarkı olduğu düşünülüyor, ismi de zaten
tersten okuduğunda "Uyan" demek. Hatta diyorlar ki Nayu'da bir rüya anlatılıyormuş.
Ve 'rüyalar tersine çıkar' inanışı benimsenmiş olsa gerek ki tersten okunmuş sözleri.
Sözlere baktığımızda nasıl bir anlam çıkıyor pek emin değilim ama tüm bunlar
oldukça enteresan ve ilgi çekici, değil mi? ^^
Ben şarkılarda anlamlı sözlere, verilen mesajlara baya önem
veren biriyimdir, ama bazen söze ihtiyaç duymazsın anlamak ve hissetmek için. Bazı
müzisyenler de bunu çok iyi yapıyor mesela işte.
Öylesine mistik, öylesine büyüleyici müzik yapıyorlar ki
sizi farklı bir dünyaya götürüyor resmen.
Böyle çok bilinmeyen, kaliteli müzisyenleri herkese önermekten
kaçınırım aslında, az ama kaliteli, onları anlayan dinleyiciler olsun isterim
hep, onları hak eden dinleyiciler.
Bazıları böyle kaliteli özgün müzik yapanları kendine
saklama, başkalarıyla paylaşmama olayına kızsa da bence böylesi en iyisi.
Eskiden ben de üzülüyordum "daha çok değer görmeleri" gerektiğini düşünüyordum.
Bu müzisyenler ne düşünür bu konuda bilmem ama bence az dinlenmek ve/veya
izlenmek değer görmemek değildir, ya da bunlar kaliteyi belirlemez. Asıl yaptığın
iş az kişi tarafından bile olsa doğru bir şekilde anlaşıldığı zaman değer görmüş
olursun. Ayrıca popülerleşmiş her şey, çok kişi tarafından dinlenen her müzik
ve müzisyenin eşsiz tadı da kalitesi de er ya da geç bozuluyor bence.
Ve bence böyle müzisyenler özgün oldukları için kenarda köşede,
ve kenarda köşede oldukları için özgün kalabiliyorlar.
Fransa'da sergiledikleri bu sahneyi izlerseniz Gevende'nin
nasıl eşsiz efsane bir grup olduğunu daha iyi anlarsınız ^^
53 dk diye çok uzunmuş deyip ertelemeyin ya da caydırıcı düşüncelere
kapılmayın, izledikten sonra keşke daha uzun olsaymış diyeceğiniz türden bir
performans ^^
